You brought me up from just a child,
You held my hand when all went wild.
You laughed and played and sang me songs.
You never gave up when all things went wrong.
You taught me what's right and what was wrong.
You warned me of places where I didn't belong.
Now I've grown into what is me,
But I'm never alone because of your company.
Don't ever let go my hand you hold,
Just loosen the grip so I can be bold.
I love you. Daddy, more and more each day,
May be I'm realizing what you've brought my way.
Happy Birthday (Father's Day) to you and more to come,
Because your days are free with room to run.
KRISTINE TIPTON
*****(စာသားအတိအက်ေတာ့မဟုတ္ပါ)..."တဖက္ကေရွ႔ေနက ေဖေဖျဖစ္ေနမွေတာ့ သမီးအတြက္ ဘယ္ေရွ႔ေနမဆုိ မထူးေတာ့ပါဘူး" ဆုိတဲ့ စာသားေလးက ဂ်ဴးရဲ႕ ေၾကမြသြားေသာ တိမ္တုိက္မ်ားအေၾကာင္း ဝထၱဳထဲက ဇာတ္ေဆာင္ ျဖဴက သူ႔ေဖေဖေရွ႔ေနႀကီးကုိ ေျပာတဲ့ စကားေလးပါ။ ျမႏွင္းဆီ ရဲ႕ ေရွ႕ေနအျဖစ္ သူ႔ေဖေဖကလက္ခံလုိက္တဲ့အခါ သူ႔ခ်စ္သူ ျမတ္စုအတြက္ ဘယ္ေရွ႕ေနမွ အမွဳႏုိင္ေအာင္ လုိက္ေပးႏုိင္ေတာ့မယ္လုိ႔ သူမထင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္ သူဒီလုိေျပာလုိက္တာပါ။ အဲ့ဒါေလးကုိ စဖတ္ရတုန္းက အေဖ့ကုိ အရမ္းသတိရသြားတယ္။ ဖတ္တုိင္းလည္း အဲ့ေနရာေရာက္ရင္ အေဖ့ကုိ ပုိပုိလြမ္းတယ္။
မိခင္က ႏူးညံ့ျခင္းေတြနဲ႔ ဘဝကုိ သားသမီးေတြရဲ႔ေရွ႔မွာ ပံုေဖာ္ျပခ်ိန္မွာ ဖခင္က ရဲရင့္ျခင္းေတြနဲ႔ ဘဝကုိ ရင္ဆုိင္ႏုိင္ေအာင္ သင္ၾကားေပးၾကပါတယ္။ ဒါေတြက သဘာဝအေလ်ာက္ကုိ သင္ၾကားေပးေနၾကတာပါ။ မိခင္၊ ဖခင္ေတြကလဲ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္မသိလုိက္ဘဲနဲ႔ကုိ လုပ္ေဆာင္မိေနၾကတာပါတဲ့။ ဖတ္ဖူးတဲ့ စာတအုပ္ထဲကေန မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေရးတာပါ။ ဘယ္သူမွ ဘယ္လုိႏူးည့ံေအာင္၊ ရဲရင့္ေအာင္ သင္ေပးလုိက္မဟဲ့ဆုိၿပီး ဖတ္စာအုပ္ကုိင္ သင္ၾကားၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
အဲ့ဒါေၾကာင့္ အေဖအုပ္ထိန္းမွဳနဲ႔ ေဝးကြာႀကီးျပင္းလာၾကရတဲ့ သူေတြမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူေတာသူေတာတုိးဖုိ႔ မဝံ့ရဲၾကဘူးလုိ႔ဆုိပါတယ္။ အေၾကာက္တရားလည္း ႀကီးၾကပါတယ္တဲ့။ ကုိယ္က စာအုပ္ဖတ္မိလုိ႔ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ သေဘာတရားေတြ ကုိယ့္မွာလာတုိက္ဆုိင္ရင္၊ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိနဲ႔ႏွဳိင္းၾကည့္လုိ႔ ဟုတ္ေနရင္ အမ်ားအားျဖင့္ လက္ခံမိတတ္တယ္။
ကုိယ့္ဘဝမွာ အေဖနဲ႔ေနခဲ့တဲ့ေန႔ရက္ေတြကုိ ေရၾကည့္ရင္ ေမြးစကေန ခုထိ ႏွစ္ႏွစ္ သာသာပဲ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ အေဖက အၿမဲခရီးထြက္ေနရတာကုိး။ ခရီးက ျပန္လာလည္း ရန္ကုန္ကုိ သြားသြားၿပီး ရုံးတက္ရျပန္ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေဖက စည္းကမ္းအရမ္းႀကီးေတာ့ အေဖရွိေနရင္ စိတ္က်ဉ္းၾကပ္တယ္။ မလြတ္လပ္ဘူးေလ။ အေမက ေခါင္းတခ်က္ ေဝွ႔စာပဲ ရွိတယ္။ လုိတာရေရာ။ မရတာေတြေတာ့လည္း ရွိတာေပါ့ေလ။ အေဖနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ မွတ္မွတ္ရရ အေမေျပာျပတာတခုက ကုိယ္တႏွစ္နီးပါး အရြယ္အေဖအိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ညအိပ္ဖုိ႔ ကုတင္ေပၚတက္မယ္လည္း လုပ္ေရာ ဘယ္က လူႀကီးလည္း သြား...မလာရဘူး လုိ႔ ကုိယ္ကေမာင္းခ်တယ္တဲ့။ ကုိယ့္အေဖမွာ ႏွဳတ္ခမ္းေမႊးရွိတယ္။ အဲ့ဒါကုိ ေၾကာက္တာလည္း ပါမလားမသိ။ ဒါနဲ႔ အေဖက ပန္းသီးျပၿပီး တက္ရမလားေျပာေတာ့ ေပး...ပန္းသီး ဆုိၿပီး ပန္းသီးေတာ့ယူထားၿပီး လူကုိေတာ့ ကုတင္ေပၚ အတက္မခံဘူးတဲ့။ အေဖ့ခမ်ာ ဧည့္သည္အိပ္တဲ့ အခန္းမွာ အိပ္ရရွာတယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့လည္း ေသြးကစကားေျပာတာလား၊ ပန္းသီးေတြကေျပာတာလားေတာ့ မသိဘူး။ အေဖနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔တည့္သြားတာပါပဲ။ ႀကီးလာေတာ့ ကုိယ္က အေဖနဲ႔တူတူလာတယ္လုိ႔ အေမကေတာ့ေျပာတယ္။ အမွတ္မထင္လုပ္လုိက္တဲ့ အမူအရာကပါတူတယ္တဲ့။
အေဖဖုန္းဆက္ၿပီဆုိလည္း သားသမီးေလးေယာက္ထဲကမွ ကုိယ့္ကုိပဲ ေျပာမယ္လုိ႔ေျပာၿပီး အေမ့ကုိ ေခၚခုိင္းတတ္တယ္။ ကုိယ္ကလဲ အဲဒါတခုေတာ့ မႀကိဳက္ဘူးေလ။ က်န္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြလည္း ေျပာခ်င္ၾကရွာမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ဘာမွမေျပာရွာပါဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ တေယာက္ထဲမေက်မနပ္ျဖစ္ေနမိတာ။ ဘယ္သူ႔ကုိမွလည္းေတာ့ မေျပာျဖစ္ပါဘူး။ တေန႔က ကုိယ့္ဆီကုိဖုန္းေခၚတာ ေခၚမရလုိ႔ ကုိယ္နဲ႔မေျပာလုိက္ရျပန္ဘူး။ ကုိယ့္ဖုန္းက အဲလုိပဲ ေခၚမရျဖစ္ ျဖစ္ေနတတ္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းဖုန္းနံပါတ္ပါေပးထားရတယ္။
အခု ကုိယ္ေန႔တုိင္း ဘုရားရွိခုိးေနတယ္။ အဓိက က အေဖ့အတြက္ေပါ့ေလ။ တေလာက အေမ့ဆီဖုန္းဆက္ေတာ့ အေဖဒီတေခါက္ခရီးသြားတာ ေလယာဉ္က အင္ဂ်င္မီးေလာင္လုိ႔ အေရးေပၚျပန္ဆင္းရတယ္တဲ့။ ေတာ္ေသးတာက ဆင္းလုိ႔ရတဲ့ အျမင့္မွာ ေလာင္လုိ႔ေပါ့။ အဲဒါကုိ အေဖက အေမ့ကုိ ဖုန္းဆက္ေတာ့ ညည္းတုိ႔ ေလ်ာ္ေၾကးရေတာ့မလုိ႔ လုိ႔ေျပာတယ္တဲ့။
အေဖေဘးရန္ကင္းပါေစ။ ကမာၻေပၚရွိ ရွိရွိသမွ် အေဖမ်ားအားလံုးေအးခ်မ္းၾကပါေစ။
