အမည္မသိ

ကုိယ္တုိ႔ တကၠသုိလ္ စတက္တဲ့ႏွစ္မွ ကုိယ္တုိ႔ၿမိဳ႕မွာ တကၠသုိလ္ စဖြင့္တာ။ မဟုတ္ရင္ ၿမိဳ႕ကလူေတြ ပဲခူးမွာ သြားတက္ရတယ္။ ကုိယ္က ေက်ာင္းနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေရစက္ပါသလဲဆုိ ေက်ာင္းေဆာင္ေတြေတာင္ ေဆာက္လုိ႔မွမၿပီးေသးဘူး Human Resource Development အေနနဲ႔ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းဖြင့္ရမယ္ဆုိေတာ့ အဲ့သင္တန္းကုိအားေနတာနဲ႔ တက္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီသင္တန္းက ဒစ္ပလုိမာေပးမယ္ဆုိပီး အဂၤလိပ္စာဌာနေတြ မဖြင့္မေနရဖြင့္ရတဲ့သင္တန္းေပါ့။ 
ေက်ာင္းက သံုးထပ္ေဆာင္ သံုးေဆာင္ေဆာက္တယ္။ ဟုိး... ၿမိဳ႕ျပင္ လယ္ကြင္း ထန္းေတာေဘးမွာ ေက်ာင္းလုပ္ထားတာေပါ့။ တကၠသုိလ္ကားေတြၾကည့္ထားတာ အလကားမွမဟုတ္တာေလ။ အလယ္ေဆာင္မွာ သင္ရတာဆုိေတာ့ အတန္းအားရင္ ေအာက္ေျပးဆင္းလုိက္ RC ထဲ သြားတာလုိ႔ေအာ္လုိက္... အေပၚျပန္တက္လုိက္ မိန္းထဲေရာက္ပီလုပ္လုိက္... ေအာက္ဆံုးထပ္ထိဆင္းလုိက္ လုိက္ဘရီ ေရာက္ပီလုပ္လုိက္နဲ႔ သင္တန္းသား ၂၀ ေလာက္က လြဲၿပီး တကၠသုိလ္တခုလံုးဘယ္သူမွမရွိဘူး။ ဘယ္ရွိမလဲ ေက်ာင္းက ၿပီးလဲမၿပီးေသး၊ ဘယ္ဌာနကမွလည္း မေရာက္ေသးဘူးေလ။ အဂၤလိပ္စာဌာနကေတာင္ ဒီသင္တန္းသင္မယ့္ ဆရာေတြပဲေရာက္ေသးတာ။ အဲ့ဒီတုန္းက သံုးထပ္ကုိ တက္လုိက္ ဆင္းလုိက္တာမ်ား ဆူပါမင္း ထုိင္ငုိင္သြားမယ္။ ဝီကုိေခၚလုိ႔။ အပင္ေတြဆုိတာလဲ ေျခဖမုိးလံုတဲ့အပင္ေတာင္မရွိဘူး။ မုိးတြင္းသာဆုိ မုိးၾကိဳးလြဲၾကမွာမဟုတ္။
 အဲ့လုိေက်ာင္းမွာ တက္ျဖစ္ရင္းနဲ႔ တရက္...  ဆရာမလာေသးေတာ့ အလယ္ေဆာင္ အေပၚဆံုးထပ္ကုိတက္ၿပီး ဝရံတာမွာ ထြက္ရပ္ေနရင္း တုိင္ကုိမွီမယ္အလုပ္မွာ အရမ္းလွတဲ့လက္ေရးေလးသြားေတြ႕တယ္။ ဘယ္မွာရွိမတုန္းေလ။ ဒုိ႔ေရႊျပည္သား လူေတာ္မ်ားေလးေတြပဲဟာ... တုိင္မွာေရးထားတာေပါ့။ မလုပ္သင့္ဘူးပဲလုိ႔ ေခါင္းတခါခါနဲ႔ ဖတ္ေနလုိက္တာ ႀကိဳက္သြားၿပီး အခန္းထဲျပန္ စာအုပ္ယူၿပီး ကူးထားလုိက္တယ္။ ဒင္းက နာမည္ေတာ့ မေရးထားဘူးရယ္။ ပင္ကုိယ္ေရးလား ကူးစာ လားေတာ့ မသိဘူးေပါ့ေလ။




*လွ်ဳိ႕ဝွက္အခ်စ္


လိပ္ျပာငယ္ထံ
မသိုဝွက္တတ္တဲ့ ရနံ႔တခုရဲ႕ပလြႊားမွဳေၾကာင့္
ေလညွင္းကတဆင့္ ေပါက္ၾကားသြားခဲ့ေပါ့
သိပ္လွတဲ့ပန္းတပြင့္ရွိမွန္း...


သူစိမ္းတေယာက္ထံ
မၿမိဳသိပ္တတ္တဲ့ သက္ျပင္းတခုေၾကာင့္
အသံလွဳိင္းကတဆင့္ ေပါက္ၾကားသြားခဲ့ေပါ့
လွ်ဳိ႕ဝွက္တဲ့ေသာကတခုရွိမွန္း...


ဘာကုိမွ စိတ္မခ်ရေတာ့
မ်က္ဝန္းတခုကုိ 
ကဗ်ာကယာမွိတ္လုိက္ရရဲ႕
သူ႔ထံအမွတ္မထင္ေပါက္ၾကားသြားေလမလား
တသက္တာလံုၿခံဳသိမ္းဆည္းထားသင့္တဲ့အခ်စ္ 
သက္ဆုိင္သူႏွစ္ဦး မနာက်င္မီ...။


အမည္မသိ
ေညာင္ကုိင္းတကၠသုိလ္
အလယ္ေဆာင္ အေပၚဆံုးထပ္မွ
၁၉ ၀၄ ၀၂ 


ဆုိပဲ... မွတ္ထားပံုက။ ေညာင္ကုိင္းတကၠသုိလ္ဆုိလုိ႔ တခါ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဟာက္တာ ခံလုိက္ရတယ္။ ေတာ္ေသးတာ ဖုန္းနဲ႔မုိလုိ႔။ ဘာစံုစမ္းမလုိ႔လဲမမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ပါခ်ဳပ္ရံုးကုိ ဖုန္းဆက္ၿပီး ေညာင္ကုိင္းတကၠသုိလ္ကပါလားရွင္ သြားလုပ္တာ ဘာေညာင္ကုိင္းလည္း ေတာင္ငူတကၠသုိလ္ ဆုိပီး ေအာ္ထည့္လုိက္တာ အက်ယ္ႀကီးပဲ။ တကယ္ေတာ့ မဗ်ဳိင္းေတြပါ။ ေညာင္ကုိင္းရြာက လယ္ေတာေတြထဲမွာလည္း ေဆာက္ထားေသးတယ္ အဲ့လုိေခၚေတာ့ မေခၚရဘူးတဲ့။ ႏုိ႔... သိမွသိပဲေလ။

လက္ေရြးစင္ ၂

တလက္ေရြးထဲ လက္ေရြးစင္ေနတာ အိမ္မွာ ေကာ္ဖီမွဳန္႔ကုန္သြားလုိ႔လဲ ပါ ပါတယ္။ မွတ္စုထဲကူးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြကုိ မွ်ခ်င္တာလဲပါ ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြက ဘယ္သူေရးမွန္းမသိပဲ အမေတြ သိမ္းထားတာေတြ႕ရင္းဖတ္လုိ႔ ႀကိဳက္ရင္ ကူးထားလုိက္တယ္။ တခါ တခါ မဂၢဇင္းထဲမွာ ေတြ႕ရင္ ကူးထားလုိက္ျပန္ေရာ။ အဲဒီလုိကူးထားတာေတြမွာ စ ကူးခါစက ဘယ္ကယူတယ္ဆုိတာ မွတ္ရေကာင္းမွန္းမသိဘဲ စာသားခ်ည့္ ယူထားမိတယ္။ ေနာက္ ကုိယ္ျပန္ဖတ္ေတာ့ ဘယ္မွာ ပါတာပါလိမ့္လုိ႔ ျပန္စဥ္းစားမိရင္း ဘယ္သူေရးတယ္၊ ဘယ္ထဲမွာပါတာ ဆုိတာကုိ မွတ္ျဖစ္ေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ ေရးသူပဲ မွတ္ျဖစ္ၿပီး ဘယ္ထဲမွာပါတာကုိ မမွတ္ျဖစ္တဲ့ကဗ်ာက မ်ားေနေသးတယ္။ 

*အခ်ဳိးညီ ျဖစ္စဥ္မ်ား

ခ်ိန္ေတာ့ အတည့္သား
ျမားမေျဖာင့္စင္း
ပစ္ကြင္းလြဲေခ်ာ္...။


သြက္သြက္ေတာ့လွမ္းသား
လမ္းေကာက္လိမ္ေကြး
ခရီးေဝးကြာ...။


ၿပံဳးေတာ့ ၿပံဳးရွာသား
စိတ္ထားေကာက္က်စ္
ႏွလံုးညစ္ေတာ့
ခ်စ္သူေလ်ာ့လုိ႔
ေအာ့သူကုေဋ...။

တုိးေဝ
---------------

*ထမင္းပြဲ အဘိဓမၼာ

သမာအာဇီဝနဲ႔ 
စားရတဲ့ ဟင္းတခြက္
ကန္စြန္းရြက္ေပမယ့္
ခံတြင္းမပ်က္ပါနဲ႔ေမ ။     ။


မိစာၦဇီဝနဲ႔
စားရမယ့္ၾကက္သားဟင္း
မဆလာနံ႔သင္းေပမယ့္
မရွင္းတဲ့ခံတြင္း
ထမင္းနင္လွသေလ ။     ။


ေမာင္ခင္မွဳိင္း (ေခ်ာက္)


...ကုိယ္ေတာ္ေတာ္ ေတာ္တာပါ။ ဒီကဗ်ာမွာ ေနာက္ဆံုးစာေၾကာင္းက "သေလ" နဲ႔ ဆံုးထားလုိ႔ မလွလုိက္တာဆုိပီး ကုိယ္ကူးထားတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ "ထမင္းနင္လွတယ္ေမ" ဆုိပီး ျပင္ေရးထားလုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပန္ဖတ္တုိင္း "သေလ" ကုိပဲ သြားသြားသတိရေနမိတယ္။...
---------------


၀၆ ၀၈ ၉၉ တဲ့... ကူးထားတဲ့ေန႔

*ႏွစ္ေယာက္တြဲစီးရီး


"နား"
ၾကားသ၍မွတ္တမ္းျပဳ
စုေဆာင္းထားသမွ်...။
ပါးစပ္ကေတာ့
အလကားရတုိင္း ခ်န္မထား
အတင္းေကာင္းပါးေလ၏...။


ေမာင္ႏွင္းပန္ (ေရနံေခ်ာင္း)

လက္ေရြးစင္

ေမာင္လွမ်ဳိးကုိ အသဲအသန္ၾကိဳက္ခဲ့တုန္းက ကူးထားခဲ့တဲ့ သူ႔ကဗ်ာေတြထဲကမွ ရွိတဲ့ပံုနဲ႔လုိက္တဲ့ကဗ်ာကုိ ေရးထားတာ။

စာၾကြင္း။     ။ အသီးေရ... အဖက္မလုပ္တာ မဟုတ္ရေပါင္ေအ။ ဒီရက္ေတြမွာ မအားလုိ႔ပါ။ ေနာက္မွ ရွည္ရွည္ေရးမယ္ေနာ္။

ဒုတိယမိခင္

လူမ်ဳိးစံု၊ ဘဝစံု၊ ေဒသစံုနဲ႔ စဥ္ကာပတ္ဝန္း တင့္ရႊန္းတဲ့ မိခင္

ရသေပါင္းစံု၊လမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ တံတားတည္ခင္း ျဖတ္ေလ်ာက္ေစရင္းနဲ႔ ပင့္တြန္းတဲ့မိခင္

လူမ်ဳိးစိမ္းက်က္၊ ဓနနည္းမ်ား အမွဳမထား ပညာရင္ႏုိ႔ေသာက္စုိ႔ေစ၍ ဝံ့စြမ္းေစတဲ့မိခင္

ေၾသာ္... မိခင္ေရ... ခြဲရေတာ့မွာပါလား။

ေလာကသစၥာ

ပ်ဳိျမစ္ႏုသစ္ေနေပမယ့္

ယုိယြင္းေပ်ာက္ရွင္းသြားႏုိင္တဲ့

သြင္ျပင္ၾကန္အင္ ရုပ္လက္သြင္ကုိ

ထုဆစ္ပံုသြင္း အေျခတည္ေစရင္းနဲ႔

သခၤါရကုိေမ့ခဲ့တယ္။     ။

All Saints Day ႏွင့္ ကုိယ့္ရဲ႕ သူရဲေကာင္း

ႏုိဝင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔ဟာ ခရစ္ယာန္ေတြအတြက္ ေန႔ထူးတရက္ပါပဲ။ အဲဒီေန႔ဟာ ရုိမန္ကက္သလစ္ခ္ ဘာသာဝင္တုိင္းရဲ႕ ပြဲလုိ႔လည္း ေခၚလုိ႔ရတယ္။ ကက္သလစ္ခ္ ေတြ ဟာ ကေလးေမြးဖြားလာလုိ႔ ကေလးေလး  လသားအရြယ္ေလာက္( တခ်ဳိ႔ဆုိ ရက္ပုိင္းေလာက္)  ေရာက္ရင္ ေဆးေၾကာျခင္း မဂၤလာခံယူေစရင္းနဲ႔ သူေလးေမြးတဲ့ ရက္၊ လ အလုိက္ အဲ့ဒီေန႔ရဲ႕ သူေတာ္စင္ တပါးပါးရဲ႕နာမည္ကုိ ေပးၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ရက္ေတြဆုိ သူေတာ္စင္ ႏွစ္ပါး၊ သံုးပါးရဲ႕ ပြဲေန႔ေတြျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ All Saints Day လုိ႔ေခၚတဲ့ ႏုိဝင္ဘာ ၁ ရက္ကေတာ့ သူေတာ္စင္ အားလံုးရဲ႕ ပြဲပါ။ 


သူမ်ားကုိ ဝန္ထုပ္ဝန္ပုိးျဖစ္ေစမွာ အရမ္းေၾကာက္တတ္တဲ့၊ ေဆးလိပ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ့၊ ကြမ္းအရမ္းၾကိဳက္တဲ့၊ ဆုိင္ကယ္ ကား မေမာင္းတတ္တဲ့၊ အရက္ေသာက္ရင္ အလာဂ်ီျဖစ္တဲ့၊ မိသားစုဆံုဆံုညီညီမွ ထမင္းစားခ်င္တဲ့၊ ထမင္းေအးေအး ဟင္းေအးေအးလံုးဝမစားတတ္တဲ့၊ ရုိက္ဖုိ႔ထက္ ဆံုးမစကား တနာရီနီးပါး မနားတမ္းေျပာတတ္တဲ့၊ သူမ်ားကုိ စပရုိက္စ္ လုပ္ရတာ အရမ္းၾကိဳက္တဲ့၊ အိမ္မွာေနရင္ ပုဆုိးပဲဝတ္ၿပီး ခရီးသြားရင္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီပဲဝတ္တတ္တဲ့၊ အျပင္ထြက္ရင္ လူကသာ အျပင္ေရာက္တာ အေမႊးနံ႔ေတြက ေနာက္နာရီဝက္ေလာက္ ၾကာမွ အိမ္ကေန ခြာသြားတတ္တဲ့ ကုိယ့္ဒယ္ဒီကုိ ဒီ ႏုိဝင္ဘာ ၁ရက္ေန႔မွာ ေမြးပါတယ္။ မိသားစုနဲ႔ေနခ်ိန္မရွိပဲ သူ႔အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သူ႔ဘဝအစိတ္အပုိင္းအားလံုးနီးပါးကုိ မိသားစုအတြက္ မိသားစုနဲ႔ေဝးရာမွာေနရၿပီး ျဖည့္ဆည္းေပးေနတဲ့ ဒယ္ဒီ့ကုိ ဒယ္ဒီနားပါေတာ့ သမီးကလွည့္ေရာက္ၿပီလုိ႔ေျပာႏုိင္တဲ့ေန႔ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္လွၿပီ။ 

ဒယ္ဒီ့ဘာသာနာမည္က နတ္ဆုိးေတြနဲ႔ၾကံဳေတြ႕ရင္ ရင္ဆုိင္တုိက္ခုိက္ေပးတဲ့၊ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သိၾကားတမာန္ေတာ္အၾကီးအကဲ Saint Michael ကုိ ယူထားတာပါ။ (Archangle: Treading on Satan or a serpent; carrying a banner, sacles, and sword) လုိ႔လည္း ေခၚပါတယ္။ (Guardian of the Catholic Church) လုိ႔လည္း သတ္မွတ္ပါတယ္။ Saint Michael က ဘုရားၿပီးရင္ သူပါပဲ။ သာသနာေတာ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ဘာသာသူမ်ားအေပၚမွာလည္း ကာကြယ္မွဳေတြေပးသလုိ ကုိယ့္ဒယ္ဒီ U Michael ကလည္း အိမ္ရဲ႕ဦးစီး၊ ကာကြယ္ေရးမွဴး ေစာင့္ေရွာက္ေရးမွဴးတာဝန္ကုိ ေက်ေက်ပြန္ပြန္နဲ႔ကို ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ အေဖေက်ပြန္ခဲ့တဲ့ ေက်ပြန္ေနဆဲျဖစ္တဲ့တာဝန္ေတြကုိ ပခံုးေျပာင္းယူရင္း ဒယ္ဒီနဲ႔ မာမီႏွစ္ေယာက္စလံုးကုိ ႏွစ္ရွည္လမ်ား လုပ္ေကြ်းျပဳစုခြင့္ကုိ ရခ်င္ပါတယ္။


HAPPY BIRTHDAY, AND HAPPY FEAST DAY DADDY  !!!


*****

(Saint Michael အေၾကာင္းကုိ ဝီကီကေန ယူပါတယ္။) 
ပထမပံုကုိ ဒီက ယူၿပီး ဒုတိယပံုကုိ ဒီက ယူပါတယ္။

မထိခလုတ္ အလြမ္းမ်ား...

ဘာလုိလုိနဲ႔ ေအာက္တုိဘာ ၃၁ ကုိေရာက္ၿပီ။ ေရေတြႀကီးေနတာ မက်ေသးေပမယ့္ မနက္ မနက္ဆုိ ေဆာင္းသရုပ္က နည္းနည္းေတာ့ ေပၚလာေနေလရဲ႕။

ေဆာင္းဝင္ၿပီဆုိတာနဲ႔ပန္းႏြယ္ေတြ ရစ္ပတ္ေနတဲ့ ၿခံစည္းရုိးေပၚကေန ပြင့္လာတဲ့ ေဂၚသဇင္ပြင့္ေတြကုိ လြမ္းတယ္။ ေျမေပၚမွာေၾကြက်ေနတာ နည္းေနၿပီဆုိ ပင္စည္ေသးေသးေလးကုိ လက္နဲ႔လွဳပ္လုိ႔ ေၾကြလာတာ အားမရလုိ႔ လူႀကီးေတြအလစ္ ေျခေထာက္နဲ႔ဝုိင္းကန္မွ ေၾကြလာတဲ့ ဆိပ္ဖလူးပန္းေလးေတြကုိလည္း လြမ္းတယ္။ ညမွာတုိက္တဲ့ ေလစိမ္းစိမ္း ခဲခဲ၊ မနက္ေစာေစာမွာ  ေနေရာင္ႏုႏုေလးကုိ ျဖတ္တုိက္လာတဲ့ ေအးေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလကေလးကိုလည္း လြမ္းတယ္။ စက္ဘီးစီးခါနီး ေရစက္ေတြသီးေနတဲ့ ထုိင္ခံုကုိ သုတ္ရတုိင္း လက္ေတြေအးသြားရတဲ့ ခံစားခ်က္ကုိလည္း လြမ္းတယ္။ ဘုရားေက်ာင္း ကုန္းေပၚမွာပြင့္ေနတဲ့ တပင္တည္းေသာ ငုခ်ယ္ရီ ပန္းေရာင္ေလးေတြကုိလည္း လြမ္းတယ္။ မနက္စာ သြားဝယ္ရတုိင္း မသဲကြဲတဲ့ ျမဴေတြၾကားထဲ ခ်မ္းတေအးေအးနဲ႔ စက္ဘီးစီးရတာကုိ လြမ္းတယ္။ အေမဝယ္ လာတဲ့ ထန္းျမစ္စည္းႀကီးကုိလည္း လြမ္းတယ္။ 

သူ႔ ေဒၚဆယ္ စားမိလုိ႔ကေတာ့ ဘယ္ေဒၚဆယ္မွ စားလုိ႔မရေတာ့ေလာက္ေအာင္ ေဒၚဆယ္ေမွာ္ ေအာင္ေနလားထင္ရတဲ့ ျပန္ၾကားေရးရံုးေရွ႕က ေဒၚဆယ္ဆုိင္ေလးကုိလြမ္းတယ္။
All Souls Day အတြက္ သင္းခ်ဳိင္းရွင္းၾကရင္း ခံတက္ရြက္ေတြခူးရတာကုိလည္း လြမ္းတယ္။ ေျမပံုေလးေတြ၊ အုတ္ဂူေလးေတြေပၚထြန္းထားတဲ့ ဖေယာင္းတုိင္ေတြက ဖေယာင္းေတြ ခြါၾကရင္း ဖေယာင္းလံုး အၾကီး၊ အေသးၿပိဳင္ၾကတာကုိလည္း လြမ္းတယ္။ မနက္က်ဴရွင္သြားရင္း စြယ္ေတာ္ပင္ေတြနားျဖတ္သြားရင္ ရတတ္တဲ့ စြယ္ေတာ္ပန္းေရာင္ေလးေတြရဲ႕ အနံ႔ကုိလည္း လြမ္းတယ္။ ေႏြဦး ေဆာင္းဦး မုိးဦးေလးေတြဟာ လူကုိဖမ္းစားႏုိင္လြန္းလွတယ္။ လြမ္းစရာ မည္မည္ရရ ခ်ျပလုိ႔မရပဲ လြမ္းေနရတဲ့အျဖစ္ကုိက လြမ္းစရာေလးပါပဲေလ။

အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္။    ။